Percy Bysshe Shelley, ‘Ozymandias’ isimli şiirinde çölün ortasında gövdesinden kopmuş, yüzü kuma gömülü bir heykel başı anlatır. Kaidesinde de şu sözler yazmaktadır: “Adım Ozymandias, kralların kralı; / Eserlerime bakın ey kudretliler, ve umudunuzu yitirin!” Etrafında ise hiçbir şey kalmamıştır… Peki Shelley bu şiiri yazarken Nemrut Dağı’nı biliyor muydu? Hayır; şiir 1817’de yazıldığında Batı dünyası Nemrut’tan henüz habersizdi. Zirvedeki heykelleri 1881’de, yol güzergâhı inceleyen Alman mühendis Karl Sester görecekti. Fakat şiiri okuyunca, Shelley’nin 2.100 metrenin üstündeki o zirvede durduğuna yemin edebilirsiniz.