“Memleket isterim / Gök mavi, dal yeşil, tarla sarı olsun; / Kuşların çeşidi bulunsun bahçesinde…” der Diyarbakırlı şair Cahit Sıtkı Tarancı. Bu dizeleri okuyunca insanın aklına ister istemez doğduğu şehrin surlarının hemen dibinde uzanan Hevsel Bahçeleri gelir; çünkü orada gök gerçekten mavi, dal gerçekten yeşil, kuşların çeşidi de gerçekten boldur… Peki bir şehri binlerce yıl ayakta tutan şey surları mıdır, yoksa onu besleyen bahçeleri mi?