“İzmir’in kavakları, dökülür yaprakları…” diye başlar o ağır zeybek. Peki bir şehri anlatmak için neden kavaklardan, dökülen yapraklardan söz edilir? Belki de İzmir, asırlardır dökülüp yeniden yeşeren bir şehir olduğu içindir… Kadifekale’nin eteğinden Kordon’a uzanan bu kıyıda ne çok yaprak döküldü, ne çok bahar geldi; ama körfez her seferinde aynı sabırla şehrine baktı.