“Yaprakların soyu nasılsa insanların soyu da öyledir” der Homeros, İlyada’da. Rüzgâr yaprakları yere döker, bahar gelince orman yenilerini yeşertir; insan nesilleri de böyle gelir ve gider… Bu dizenin bir gün Kaunos’ta bir şakaya malzeme olacağını ise Homeros herhalde hiç tahmin etmezdi.