“Havada bulut yok, bu ne dumandır / Mahlede ölüm yok, bu ne figandır…” Yemen’e gidip de dönmeyen askerlerin ağıdı olan bu türkü, Muş yöresinde söylenir. Dinleyen herkesin boğazında bir düğüm bırakan o dizeler, bu ovanın insanlarının ayrılığı ne kadar derinden bildiğini anlatır. Peki bu kadar hüzün taşıyan bir ova, baharda neden bu kadar renkli açar?