“Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz, / ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı’nda…” der Nâzım Hikmet. Şair İstanbul’da bir parkta duruyordu; ama bu dizeleri Tonya’nın yaylalarında okusaydı, belki de tek bir sözcüğünü bile değiştirmesine gerek kalmazdı…